مهارتهاي تدوين و انتشار مقاله هاي علمي - پژوهشي به زبان انگلیسی
اجزاء معمول در مقاله هاي علمی:
- عنوان (معمولا منعکس کننده مندرجات مقاله و حاوي کليدواژه ها)
- نام، نشاني، درجه تحصيلي، محل کار و سمت نويسنده/نويسندگان
- چکيده (معمولا چکيده راهنما يا چکيده ساختار يافته)
- کليدواژه ها (جهت افزايش دسترس پذيري مقاله در هنگام جستجو)
- مقدمه (زمينه سازي براي آغاز بحث اصلي و معرفي مقدماتي پزوهش)
- بيان مسئله (اشاره به مشکلي که زمينه ساز اجراي پژوهش شده است)
- تبيين هدف/ اهداف پژوهش
- پرسش/ پرسشهاي پژوهش و گاهي فرضيه/ فرضيه هاي پژوهش
- پيشينه پژوهش، مرور نوشتارها و تشريح مباني نظري مرتبط با موضوع
- معرفي پروژه تحقيقاتي، تبيين ضرورت اجرا و ويژگيهاي متمايز کننده آن nتشريح روش شناسي مورد استفاده و تبيين رويکرد مقاله
- ابزار گردآوري داده ها، روش نمونه گيري و ابزار تحليل داده ها
- توصيف ويژگيهاي جامعه پژوهش و مشخصات نمونه گرفته شده از آن
- تبيين محدوده و محدوديتهاي پژوهش
- ارائه يافته هاي توصيفي و تحليلي (معمولا همراه با جدول و نمودار)
- بحث و نتيجه گيري (پاسخگويي به پرسشهاي پژوهش و تامين هدف)
- پيشنهاد/پيشنهادهايي براي پژوهشهاي بعدي
- تقدير و تشکر (ذکر نام افراد يا موسساتي که در مقاله مشارکت داشته اند)
- منابع مورد استفاده و گاهي ذکر منابعي براي مطالعه بيشتر
- پيوستها (مثل واژه نامه تخصصي، متن پرسشنامه يا معرفي نويسندگان)
ويژگيهاي يک مقاله علمي خوب:
- برخورداري از ساختار علمي (C4)
- برخورداري از پيچيدگي کافي!
- اصالت (Originality)
- برخورداري از تفکر انتقادي (Critical Thinking)
- مشارکت در دانش (Contribution to Knowledge)
- بيان ايده هاي نو
- کاربرد پذيري
- ارائه نتايج قابل ادامه در پژوهشهاي بعدي
پنج نکته کليدي قبل از ارسال مقاله به مجله:
- بررسي سطح و ضريب تاثير مجله مورد نظر بر اساس فهرستهاي موجود از جمله فهرست آي آس آي
- رعايت دقيق قواعد نگارش و مراحل ارسال مقاله بر اساس دستور العمل منتشر شده توسط مجله
- آشنايي با روش و فرايند داوري مقاله در مجله مورد نظر
- دقت در نظرات داوران و تدوين پاسخ مناسب به نظر آنان دررفع نقايص مقاله و نه توجيه آنچه وجود دارد
- آشنايي با چگونگي ارسال دوباره متن اصلاح شده
+ نوشته شده در دوشنبه نهم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 23:53 توسط علی مهدوی
|
حرکت به سوی بهبود و تعالی یک سفر بیپایان است. تعالی همیشه قلهای است که ما از جایی که ایستادهایم در افق دید خود میبینیم. هرچه افق دید ما وسیعتر و اندیشه ما متعالیتر میگردد قلههای جدیدتری نیز در منظر دیدهگان ما ظاهر میشوند.